جو گیاهی است که علفی و یک ساله که ارتفاعش بسته به عنوان مختلف آن، تا یک متر می رسد. برگ های آن متناوب، باریک و دراز به رنگ سبز تیره می باشند. این گیاه از خانواده گندمیان می باشد و به پدر غلات معروف است.




جو که بیش از دوازده هزار سال پیش شناخته شد، بومی آسیای غربی و آفریقای غربی است و به سرعت در نواحی مدیترانه منتشر شد. جو از آغاز تاریخ انسان و احتمالا قبل از گندم کشت می شده است و هنوز یکی از غذاهای عمده انسان به شمار می رود.

این گیاه به طور گسترده در ایتالیا کشت می شده است. در حال حاضر،‌ جو در گیلان،‌ آذربایجان، اصفهان، لرستان، خوزستان و به عبارت بهتر، در همه جای ایران به طور گسترده کشت می شود.

بقراط پدر علم پزشکی غرب، جو را به عنوان یکی از راه های مؤثر در درمان بیماری های حاد به کار می برده است. بنابراین به نظر می رسد که انتخاب جو در بین غلات انتخاب درستی است. دم کرده های جو هنوز به نام ”چای هیپوکرات“ معروف است.

گیاه جو خواص زیادی دارد که عبارتند از: تخفیف درد، کاهش کلسترول خون، ضد التهاب، تعادل هورمون ها و … .

ذرت با نام علمی Zea Mays یکی از غلات گرمسیری و از خانواده گندمیان (گرامینه) متعلق به گیاهان تک لپه می باشد. گیاه ذرت تنها غله ای است که در کشور مکزیک و گواتمالا تکامل یافته است. ذرت پرمحصول ترین غله ی دنیا به حساب می اید و از لحاظ مقدار تولید، پس از گندم و برنج قرار می گیرد. امروزه ذرت در تغذیه بسیار از مردمان دنیا نقش اساسی دارد.

دانه ذرت به رنگ سفید، زرد یا مخلوطی از این دو یافت می شود. خوراکی هایی که با ذرت سفید تهیه می شوند معمولا مرغوب ترند. دانه ذرت دارای سه بخش اندوسپرم، گیاهک و پریکاریپ می باشد. پروتئین عمده ذرت زئین می باشد که نقش مهمی در تغذیه انسان ایفا می کند.

نام تحقیق (فارسی): جو و ذرت
نام تحقیق (انگلیسی): Barley and Corn
فرمت فایل: پاور پوینت (PPS)
تعداد اسلاید: ۲۴
رمز بسته:‌ www.irfi.ir
تهیه و تنظیم: محمد ساعتی (مدیریت ایرفای)
ایمیل تهیه کننده: info@irfi.ir